«بنگر» راه درست را نشان داد

در روزگاری که همگان به دنبال پول هستند و بازیکن علیه مربی می‌زند و مربی علیه مدیر باشگاه، محسن بنگر مدافع کهنه‌کار پرسپولیس با یک کار قشنگ راه درست را به سایرین نشان داد.او در شادی بعد از پیروزی سرخ‌های تهرانی برابر راه‌آهن در جام حذفی فوتبال کشور پیراهنش را بالا زد تا همگان عکس حک شده روی زیر پیراهن وی را ببینند. آن عکس به غلامحسین مظلومی تعلق داشت.

مظلومی از قرمزهای قدیمی نیست و برعکس به آبی‌ها تعلق دارد. او در دهه 1970 میلادی و بخصوص از 1973 تا 1979 از بهترین سانتر فورواردهای فوتبال کشور بود و گل‌های متعدد حساسی را به نفع آبی‌ها و تیم ملی زد. تقدیر دو سالی است که او را به یک بیماری سخت دچار و در بیمارستان‌ها بستری کرده است. بزرگان دیروز و امروز استقلال طی این مدت بارها از این مرد ارزشمند عیادت کرده‌اند و البته باید هم این کار را می‌کردند اما بنگر با کار این هفته‌اش نشان داد که اینجور کارها «رنگ» نمی‌شناسد و آنجا که پای انسانیت در میان است باید همه جا حاضر بود و پایمردی کرد.بنگر حتی یک بار کوشیده بود به بیمارستان برود و از این ستاره پیشین استقلال عیادت کند اما از بخت بد او در همان روز مظلومی را به بیمارستان دیگری منتقل کرده بودند. در نتیجه راه سریع‌تر و موثرتر برای او، یادآوری غلامحسین که برادر بزرگ پرویز مظلومی است، در یکی از مسابقات پرسپولیس و گوشزد کردن توجه هر چه بیشتر به وی از طریقی بود که شرحش را آوردیم.

بنگر می‌خواست در روز مسابقه با سایپا در لیگ این کار را انجام بدهد اما سرخ‌ها در آن دیدار باختند و بنگر احساس کرد روز مساعدی برای آن قضیه نیست. شرایط چنان کاری در دیدار با راه‌آهن مهیا شد. روزی که پرسپولیس ابتدا عقب‌ماندگی یک - صفر خود را جبران و بازی را یک - یک و در نهایت دوئل با تیم حمید استیلی در جام حذفی را با ضربات پنالتی فتح کرده و روز به یک روز شادتر و امیدسازتر برای یادآوری یک پیشکسوت تبدیل شد.

در پی این قضیه میزان توجه به غلامحسین مظلومی چقدر بیشتر خواهد شد؟ جواب این سوال مشخص نیست اما این مساله روشن است که بنگر یادآوری خوبی به همه کرد و او با کار خود در بازی با راه‌آهن نشان داد که در برهوت کم‌توجهی‌ها به ارزش‌ها و موارد اخلاقی در فوتبال کشورمان و در روزهایی که در این ورزش پرحاشیه به کمتر نکته امیدوارکننده‌ای برخورد می‌کنیم و اخم‌ها زیاد و دلگرمی‌ها اندک است، می‌توان انسان بود و انسانی عمل کرد.


نویسنده: وصال روحانی