از آن درخشان تا این درخشان!

سرمربی پرسپولیس را این روزها خیلی متفاوت می بینیم. متفاوت از آن «حمید درخشان»ی که روز نوزدهم شهریور ماه نیمکت پرسپولیس را از علی دایی تحویل گرفت و خود را پشت نقاب یک مربی باانگیزه پنهان کرده بود.

برای پرسپولیسی هایی که به رفتارهای علی دایی عادت کرده بودند، عجیب بود دیدن سرمربی در تمام آیتم های تمرینی. درخشان و دستیارانش بیشتر پیش از زمان شروع تمرین خود را به این ورزشگاه می رساندند، پرسپولیس و بازیکنانش و تیم های حریف را آنالیز می کردند، با پرسپولیسی ها حرف می زدند تا روحیه و اعتماد از دست رفته را به آنها بازگردانند و دست کم باید یکی دو ساعت از سوت پایان تمرین می گذشت تا آنها از درفشی فر دل بکنند و بروند. خلاصه اینکه حمید درخشان همه تمرکزش را روی پرسپولیس و تمرین های این تیم گذاشته بود و به حاشیه ها حتی نگاه هم نمی کرد. مهم تر اینکه رفتار خیلی خوبی هم با هواداران و حتی خبرنگاران داشت. امروز اما او هم تغییر کرده. این روزها بیش از هر چیز، برخوردهای نه چندان دوستانه حمید درخشان با هواداران و خبرنگاران است که به چشم می آید و او حتی به درخواست هواداران پرسپولیس- که برای دیدن بازیکنان و تیم مجبوب شان مجبورند هر روز ساعت ها پشت درهای بسته درفشی فر منتظر بمانند- برای انداختن عکس یادگاری هم نه می گوید.

آقای سرمربی حالا دیگر به جای روحیه دادن به بازیکنانش، برای هر شکست یکی از آنها را مقصر معرفی می کند و عجیب تر از همه، تلفن بازی های او در حین تمرین است. ضمن اینکه درخشان حالا دیگر آخرین نفری است که خود را به تمرین می رساند و به خاطر تاخیرهای او، تمرین های پرسپولیس هم معمولا دیرتر سوت می خورد. همه اینها کافی است برای اینکه باور کنیم حمید درخشان دیگر به اندازه سابق روحیه ندارد و شاید هم بی سامانی های باشگاه او را بی انگیزه کرده که دیگر مثل اولین روزهای سرمربیگری اش در پرسپولیس دل به کار نمی دهد.