باور كن پرسپوليس، باور كن / آن 30 دقیقه دلپذیر را بیشتر کن!

آن 30 دقیقه رؤیایی بازی تیم های پرسپولیس و راه آهن را فراموش نمی کنیم. فراموش نمی کنیم چون می دانیم این تیم پرسپولیس چه پتانسیل و ظرفیت هایی دارد. فراموش نمی کنیم زیرا می دانیم پرسپولیس در فصل نقل و انتقالات خوب یارگیری نکرده و به درستی و به تناسب نیازهای تیم، نفر جمع نکرده است.

... و باز از ياد نخواهيم برد هر تيمي در رقابت هاي ليگ برتر بايد يك دروازه بان عالي، يك دفاع وسط مطمئن، يك هافبك مياني خلاق و يك مهاجم تمام كننده داشته باشد و اگر اين قاعده رعايت شود آن تيم كمتر در طول بازي هاي ليگ دچار مشكل مي شود. پرسپوليس متأسفانه شايد در يك مورد و آن هم به خاطر وجود نيلسون اين قاعده را رعايت كرده است اما در بقيه موارد در پرسپوليس آثاري از يك تيم خوب و رؤيايي مشاهده نمي شود. با اين همه، همان 30 دقيقه اي كه پرسپوليس در ديدار با راه آهن، صحنه گرداني كرد و توپ و ميدان را در اختيار گرفت و مهمتر از همه، يك بازي هجومي را در دستور كار قرار داد براي ما كفايت مي كند.

در پرسپوليس به ندرت ديده ايم كه پاس هاي سالم به عدد 3 برسد. در پرسپوليس شايد نديده ايم كه خط مياني اين تيم فعال و دونده باشد و در پرسپوليس نديده بوديم محمد عباس زاده يك شوت استثنايي را با يك مكث كوتاه به سمت دروازه حريف بزند. پرسپوليس را در آن 30 دقيقه در حد تيمي كه مي تواند فوتبالي دلپذير به نمايش بگذارد، ديديم. در آن بازي البته پرسپوليس در نيمه دوم افت بدني پيدا كرد و ميدان در اختيار راه آهن قرار گرفت اما با اين حال بازي امروز پرسپوليس مقابل استقلال خوزستان مي تواند شامل همان 30 دقيقه باشد، 30 دقيقه اي كه بايد بر دقايقش افزوده شود، 30 دقيقه اي كه مي تواند با فشار بيشتر به دروازه حريف همراه باشد.

پرسپوليس اگر بتواند تا قبل از دقيقه 30 يك گل به استقلال خوزستان بزند و سپس بازي را به هر نحوي شده اداره كند، آن وقت شايد بتواند اميدوار باشد با اين 3 امتيازهايي كه مي گيرد شرايط قابل قبول تري در جدول پيدا كند. پرسپوليس نياز به يك بازسازي روحي و رواني دارد. تيمي كه باور كند مي تواند دوباره سري در سرها در بياورد. تيمي كه كمتر از استقلال و سپاهان و حتي تراكتورسازي نيست.