تولد سرطلایی فوتبال/ بهزادی 75 ساله شد

همایون بهزادی مهاجم سابق تیم های شاهین، پرسپولیس و تیم ملی در سال 1351 خاطرات خود را برای کیهان ورزشی به رشته تحریر در آورد. با هم در بخش اول این خاطرات، نگاهی داریم به سال های آغازین زندگی سرطلایی فوتبال ایران.

مردی که با تیم ملی فاتح مقدماتی المپیک 1964، جام ملت های 1968 و 1972 و نایب قهرمان بازی های آسیایی 1966 شد و با پرسپولیس نیز قهرمانی جام تخت جمشید را از آن خود ساخت

در یک شب سرد بدنیا آمدم

در پانزده دیماه 1320 در یک خانواده ارتشی و در یک شب سرد در  حالیکه برف شدیدی میبارید متولد شدم. اصلیت پدری من مازندرانی است ولی خودم – به حکم شغل پدرم که اغلب برای سربازگیری به مناطق مختلف کشور اعزام می شد- در خرم آباد لرستان به دنیا آمدم.برنامه هفتگی شکار و علاقه وافر پدرم به این رشته ورزش و استفاده از مواهب طبیعت از جمله خاطرات من است که همیشه از خرم آباد و مرغدارهای اطراف آن بیاد دارم.

عشق پدرم به شکار- که اغلب مرا هم به عنوان کمک با خود می برد- مرا نیز عاشق شکار ساخت بطوریکه هم اکنون نیز در هر فرصتی به دامان کوهستان ها می شتابم.

انتقال پدرم  از لرستان به شمال و بعد از مدتی از شمال به فارس و کرمان، هیچگاه نتوانست از علاقه من به ورزش بکاهد چه من در جوار ورزش شکار، تیرانداز و چابک سوار ماهری نیز شده بودم. بعد از کرمان مدت کوتاهی با خانواده ام در سیرجان بودیم و سپس همراه آنها به تهران آمدیم و در دبستان «طهوری» در خیابان آمل نام نویسی کردم. بدیهی است همچنان که اکنون هم مرسوم می باشد ورزش در مدارس بیشتر محدود بود به رشته هایی که جا و محل کمی برای انجام آن مورد نیاز بود، لذا من شروع به والیبال کرم. زیرا در وضعی که آن روز داشتم در تهران کمتر امکان پرداختن به ورزش مورد علاقه ام یعنی شکار وجود داشت در حالی که از شکار خاطره جست و خیز و پرواز پرندگان در ضمیرم نقش می بست و گهگاه پرش از روی طنابیکه دو سر آن را همکلاسی هایم می گرفتند روح مرا در لحظاتی که پرش به اوج خود می رسد نزد پرندگان می برد که در واقع شکار همراه پدرم دیده بودم