خوردبین: بازیکنان پرسپولیس منتظرند من به آنها سلام کنم! / علي پروين هم حريف اين ها نمي شد

خیلی‌ها در این فوتبال آمده‌اند و رفته‌اند اما نام تعداد معدودی در اذهان باقی مانده است. یکی از آنها محمود خوردبین، مرد باتعصب پرسپولیس است که به نوعی رکورددار سرپرستی در فوتبال ایران محسوب می‌شود اما تا به امروز به خاطر پست و مقام تملق کسی را نگفته و صداقتش زبانزد خاص و عام است. دیروز که با خوردبین تماس گرفتیم، دلش از دست 2، 3 بازیکن پرسپولیس خون بود و... سرپرست پرسپولیس یک دل سیر با ما درددل کرد که بخشی از آن را در زیر می‌خوانید و بخش عمده‌اش به رسم امانت نزد ما محفوظ می‌ماند.

خدا را شكر، طي اين يكي، ‌دو روز بچه‌ها ريكاوري خوبي داشتند و حالا سرحال و قبراق در حال تمرين كردن هستند.

بفرماييد، در خدمتم!

(ناگهان سر درددلش باز مي‌شود): اي بابا! تفاوت، زمين تا آسمان است. بازيكنان امروز خيلي عوض شده‌اند. متأسفانه ما 2، 3 بازيكن داريم كه وقتي سر تمرين مرا مي‌بينند، از منِ محمود خوردبين با بالاي 60 سال سن، توقع سلام دارند و منتظرند اول من سلام كنم!

اسم نياورم بهتر است. سلام كردن بد نيست و در دين ما هم سفارش شده است كه اول سلام كنيد اما مي‌خواهم از غرور و خودبزرگ‌بيني چند بازيكن بگويم كه انگشت كوچك مجتبي محرمي هم نمي‌شوند ولي... (بدون آن كه سؤالي بپرسيم خودش ادامه مي‌دهد): همين مجتبي محرمي كه الان سر تمرينات ما حاضر مي‌شود، وقتي مرا مي‌بيند از جايش بلند مي‌شود،‌ سلام مي‌كند و تا وقتي من روي نيمكت يا صندلي ننشينم، ‌او نمي‌نشيند. تازه او مجتبي محرمي است. زماني يك استاديوم او را تشويق مي‌كردند و ستاره تيم ملي بود.

نه،‌ اتفاقاً جالب اينجاست كه طرف به تيم ملي هم دعوت نمي‌شود اما خروارها ادعا دارد.

نمي‌دانم، شايد به تربيت خانوادگي برگردد. شايد به عوض شدن روزگار و هزار چيز ديگر اما خوب مي‌دانم نسل قبل و قبل‌تر كه ما بوديم، ‌بزرگتر و كوچكتر سرمان مي‌شد. پدر و مادرمان خوب تربيت‌مان كرده بودند.

نه نمي‌شد! خيلي سخت است. من و علي پروين در دوره‌اي تربيت شديم كه حرمت كسوت و بزرگتر رعايت مي‌شد. خدا شاهد است من آن زمان هرگز جلوتر از پروين حركت نمي‌كردم. همواره احترام علي‌آقا را داشتم اما اين بازيكنان چطور؟ احتمالاً برخي از اين‌ها از پدر خودشان هم توقع سلام دارند... واقعاً متأسفم!

نه بحث پشيماني نيست. افسوس من محمود خوردبين اين است كه چرا برخي بازيكنان امروزي اين‌جوري شده‌اند؟ چه اتفاقي افتاده كه حرمت‌ها در فوتبال از بين رفته است؟ بگذريم آقا، ‌بگذريم!

(حرف‌مان را قطع مي‌كند): من بلافاصله رفتم و با حسيني صحبت كردم. او قسم خورد كه منظورش حسين عبدي نبوده است. وقتي طرف قسم مي‌خورد، من چه كاري بايد انجام بدهم؟! البته ميثم از بچه‌هاي خوب ماست ولي در كل بازيكنان امروزي خيلي فرق كرده‌اند.

اصلاً اين‌طور نيست. بنويسيد همين پرسپوليس در دربي استقلال را مي‌برد. از قول من هم بنويسيد، چون مي‌بينيم همه بازيكنان پرسپوليس فارغ از هر مسئله‌اي از انگيزه لازم براي پيروزي مقابل استقلال برخوردارند و شما روز دربي با چشم خودتان خواهيد ديد.

‌ خواندن حرف‌هاي محمود خوردبين گريه‌آور است اما از محمود خوردبين مي‌خواهيم اين كوچولوها را به بزرگي خودش ببخشد... مطمئن باشيد اين كوچولوها روزي بزرگ مي‌شوند و آن روز كه كوچكتر زير گوش‌شان زد، چهره‌شان ديدني خواهد بود... محمودخان شما به بزرگي خودت ببخش، براي ما شما هميشه همان محمودخان دوست‌داشتني هستي... جواب ما هم به اين كوچولوها يك جمله ساده و آشناست؛ همون كه محمودخان گفت!