خیریتی که می گفتند این بود

پرسپولیس با کمترین تعداد بازیکن ممکن به مصاف یکی از پرستاره ترین تیم های حال حاضر فوتبال آسیا رفت و در زمین حریف بازی رفت نیمه نهایی را برد.

شاید هنوز گرم هستیم و هرچه بگذرد بیشتر ارزش این بازی پرسپولیس مشخص خواهد شد. پرسپولیس حالا تا رسیدن به بزرگترین آرزوی تاریخی اش فقط یک بازی دیگر آن هم در ورزشگاه لبریز از تماشاگر آزادی خواهد داشت. پرسپولیس در زمین السد با گابی، ژاوی، بونجاح، پدرو و اکرم عفیف با یک گل به پیروزی رسید آن هم در شبی که تعدادی از بازیکنان امید این تیم که حتی در رقابت های لیگ برتر هم به میدان نرفته اند بازی کردند.

مهدی طارمی شب بازی با الهلال درباره محرومیت باشگاه وخودش گفت که حتما خیریتی درکار بوده است و حالا می توان گفت واقعا خیریتی در کار بوده است. هیچ تضمیمی وجود ندارد که اگر طارمی، احمدزاده، مسلمان و رامین رضاییان بودند پرسپولیس بازهم می توانست چنین نتیجه ای بگیرد. اگر پرسپولیسی که برابر الهلال به میدان رفت را با این پرسپولیس مقایسه کنیم خواهیم دید که آن تیمی که می گفتند با کمبود مهره مواجه است یک تیم پرستاره در برابر این تیم به حساب می آید.

پرسپولیس در این فصل یک تیم کاملا یکدست است، هیچ بازیکنی به نیمکت نشینی و شرایط اعتراضی ندارد، هیچکس به خاطر ندادن و پول و پاداش مصاحبه نمی کند و یک تعویض توازن روحی تیم را به هم نمی زند. پرسپولیس امروز متشکل از بازیکنانی است که همه در خدمت تیم هستند، بی سرو صدا فقط فوتبال بازی می کنند و همین باعث شده که تمرینات و برنامه های فنی برانکو در زمین به خوبی اجرا می شود. ستاره های این پرسپولیس بازیکنانی کم ادعا و در خدمت تیم هستند و این رمز این بردهای با ارزش و بزرگ برای پرسپولیس است. برانکو و شاگردانش تمام معادلات لیگ قهرمانان آسیا را به هم زدند و حالا شاید حتی برخلاف خواست قلبی کنفدراسیون فوتبال آسیا، دارد به فینال مسابقات می رسد.

می توان گفت آن خیریتی که می گفتند انگار واقعا وجود دارد. درست است پرسپولیس با کمبود بازیکن مواجه بود اما نتیجه نشان می دهد که یک تیم منسجم و یک دست به مراتب موفق تر از تیمی متشکل از ستاره هایی است که در زمان هایی از بازی ساز خودشان را می زنند.