دايي راست مي گفت؛ ليست مازاد نداشت

پس از پايان ليگ سيزدهم هر چقدر که دايي و دوستانش مي گفتند که پرسپوليس ليست مازاد ندارد، ما باورمان نمي شد که نمي شد. آيه مي آوردند و قسم مي خوردند که قرار نيست بازيکني جدا شود و عين آمار همه براي فصل آينده copy& paste مي شوند. اما توي کتمان نمي رفت که نمي رفت.

حتي کلي به اين در و آن در زديم تا از لابلاي زمزمه ها و شايعه ها ليستي سياه به قلم دايي را رمزگشايي کنيم اما انگار دايي تمام اين مدت چيزي جز واقعيت نمي گفت. هر چند اين تئوري دايي در فوتبال امروز بيگانه است و محال به نظر مي رسد که تيمي مثل پرسپوليس در پايان فصل فوتبالي خود ريزشي نداشته باشد. اما از قديم گفته اند که فوتبال بازي غيرممکن هاست. البته شايد هم جديدا گفته اند! به هر حال هر چه به جلو مي رويم به حرفهاي دايي و بنده خدا رحيمي که در غياب شهريار به زور مي خواستيم اسامي بازيکنان مازاد را از زبانش بيرون بکشيم، پي برديم. حرفهايي که تنها و تنها صداقت بود و راستي. جالب اينکه پرسپوليس نه ليست مازاد دارد و نه اجازه مي دهد در راستاي حفظ نيمکت ذخيره هايش اجازه خروج بازيکني را از تيم بدهد.

نوري و نورمحمدي مصداق بارز اين ماجرا هستند. آن دو که از مدتها قبل که البته نورمحمدي يد طولايي در اين ماجرا دارد قصد جدايي از پرسپوليس را داشتند. اما به هر زوري که بود در نهايت دايي و رحيمي اين دو را مجاب کردند تا نيمکت ذخيره ها را حداقل براي يک فصل ديگر زينت بدهند. به هر حال نيمکت نشيني کاپيتان پرسپوليس و کاپيتان سابق راه آهن روي نيمکت سرخها مي تواند به لحاظ رواني بازيکنان داخل ميدان را براي رقبا رعب برانگيز جلوه دهد. آنها پيش خود مي گويند بازيکناني که توانسته اند اين دو کاراکتر را به نيمکت ذخيره ها پيچ کنند قابليت هاي منحصر به فردي دارند. در هر صورت دايي نه ليست مازاد دارد و نه اجازه مي دهد بازيکن بلااستفاده از تيمش خارج شود چرا که او معتقد است که يک تيم خوب بايد يک نيمکت خوب و قوي داشته باشد.