فوتبالِ ساده ی تیم برانکو

 قهرمان شدن یک تیم در هر دوجام داخلی، انقدر غیرعادی و استثنایی است که حتی سازمان لیگ هم برای آن فکری نکرده و در قانونش چیزی در این باره ننوشته که وقتی قهرمان لیگ و جام حذفی یکی می شود، سوپرجام باید چگونه برگزار شود. قهرمان لیگ باید با نایب قهرمان حذفی بازی کند یا با نایب قهرمان لیگ؟

کاری که شاگردان برانکو انجام دادند خارق العاده بود. یک نیم فصل با 14 بازیکن بازی کردند و اجازه خرید نداشتند و بعد هم به دلیل تداوم پیروزی های شان، اشتباهات استراتژیک مدیران فدراسیون و وزارت ورزش و البته ضعف رقبای شان تهمت های زیادی شنیدند. این درحالی بود که رقبای مستقیم این تیم نقش بسزایی در قهرمانی برانکو در لیگ داشتند. اگر پاتوسی آن گل دقیقه آخر را به سپاهان نمی زد، قهرمانی لیگ شاید به زردها می رسید و اگر استقلال در دربی پنالتی اش را گل می کرد شاید همه چیز به نفع آبی ها می چرخید.

برانکو و پرسپولیس البته بدون توجه به این حاشیه ها به راه شان ادامه دادند. به قول یوهان کرایف «فوتبال بازی کردن خیلی ساده است ولی فوتبالِ ساده بازی کردن سخت ترین کار ممکن است» پرسپولیس مدل برانکو نشان داده این کار سخت را به خوبی بلد است. آنها ساده و اصطلاحا اقتصادی بازی می کنند. در روزهایی که تیم های دیگر به جای پوشش نقاط ضعف شان در حال متهم کردن این و آن هستند، سرخ ها به آرامی اما با تداوم پیش می روند. با این همه طرفداران پرسپولیس نباید گول بخورند. همین فردا اگر برانکو از این تیم برود، پرسپولیس فرقی با سایر تیم های لیگ نخواهد داشت. در این سال ها نه ساختار مدیریتی باشگاه تغییری کرده و نه مدل درآمدزایی.

ماجرا همان بوده که همیشه بوده. همان که امشب در فینال جام حذفی خودی نشان داد. مدیریت فوتبال و باشگاه های ایران درست مانند اتفاقات جام حذفی است و فقط برخی اوقات برانکو و کی روش هایی پیدا می شوند که با نتایج شان نمی گذارند این زشتی ها دیده شود.