کی روش و اردوها؛با کدام نفع فنی و بدنی؟

 احتمالا آخرین نمایش جذابی که از تیم ملی کی روش به یاد مانده همان بازی با بحرین در مرحله ی پیش مقدماتی جام جهانی است که با تیجه شش بر صفر به سود ایران به پایان رسید. شاید اگر آن اتفاق در دقیقه یک بازی با بحرین نیفتاده بود و بازیکن بحرین در زمین مانده بود همان خاطره ی کوچک هم در ذهن کسی وجود نداشت.

تیم ملی دیروز جدا از جا مانده هایی که جای خالی آنها بسیار در این تیم ملی حس می شود مشکل دیگری دارد و آن هم عدم آمادگی جسمی و تکنیکی بازیکنان است. کی روش دقیقا به همین دلیل مدام لیگ را تعطیل می کند و قصد دارد بازیکنان را در اردوهای بلند مدت آماده کند. او فلسفه ی کاری در تیم ملی را خوب می داند که برای داشتن یک تیم ملی سرحال باید بازیکنانی سرحال داشته باشی و هیچگاه در تیم ملی هیچ کشوری نمی توان به سطحی از هماهنگی تاکتیکی و فنی رسید که بتوان ضعف تکنیکی و آمادگی فردی بازیکنان را پوشش داد.

 نمونه اش تیم ملی انگلیس در جام جهانی 2010 که کاپلو را در راس کادر فنی خود داشت و با شکستی غیر قابل تصور مقابل آلمان از جام جهانی حذف شد .
 اما تجربه حداقل در مورد فوتبال ایران نشان می دهد که اردوهای بلند مدت رمق بازیکنان ایرانی را کمتر می کند. اتفاقی که یکبار در زمان برانکو ایوانکوویچ به شدت نمود پیدا کرد و آن هم اردوی بلند مدت یک ماهه ای بود که برای بازی با اردن در مرحله ی پیش مقدماتی جام جهانی 2006 برگزار شد و ثمری جز باخت یک بر صفر در تهران و بازی ضعیف تیم ملی در پی نداشت و جالب اینکه با برگزاری اردویی یک هفته ای قبل از بازی برگشت با همان اردن تیم ملی توانست دو بر صفر اردن را در پایتخت اردن « امان » با بازی قابل قبول شکست دهد.

بازیکنان در تیم های باشگاهی حداقل در ایران بهتر آماده می شوند از پیش فصل لیگ جدید تا حال که حدود یک ماه و نیم از شروع آن می گذرد در سه مقطع طولانی مدت تعطیل شده است و بازیکنان را از فرم ایده آل خارج می کند.

 شاید در نظر کی روش همان تیم ایویچ است که حتی باعث شد پرسپولیس از لیگ کنار بکشد اما او هم باید بداند شرایط فوتبال ایران هم که فوتبالش چندان حرفه ای نیست با آن زمان ، زمین تا آسمان فرق دارد.