بعد از برانکو؛ زنده باد پرسپولیس بزرگ

از حدود هجده ماه پیش برانکو درخواست کرد عکس سرمربیان پیشین پرسپولیس در اتاق کادر فنی نصب شود.

چگونگی چینش قاب عکس ها هم از سوی برانکو پیشنهاد شد؛ قاب عکس علی پروین در ابعاد بزرگ، بالای صندلی سرمربی(برانکو) و عکس های علی دایی و دنیزلی و آری هان و گل محمدی و دیگر مربیان هم در قاب مناسب روی دیوارهای اتاق. این خواسته پس از چند بار تکرار، اجرا نشد . سرمربی بعدی پرسپولیس هر کس باشد؛ این طرح را می توان اجرا کرد؛ اتاقی که در آن همزمان با مواجه شدن با سرمربی وقت پرسپولیس، احترام به تاریخ پرسپولیس و اتحاد مربیان پیشین و کنونی تیم یادآوری شود.
 
پرسپولیس و باشگاه هایی شبیه پرسپولیس، محدود به لوگو خود نیستند. بزرگی شان به گونه ای است که انگار از لوگو فراتر رفته و به پرچمی دارای هویت رسیده اند. مثل دو امدادی، این پرچم از یک لیدر/سرمربی/گروه، به گروه بعدی داده می شود. مهم این است که کوشش هر گروه، حفظ موقعیت مناسب پرچم باشد.

بهترین آرزو برای پرسپولیسِ ذاتا بزرگ، داشتن آدم های باکلاس و باپرستیژ درون و اطراف مجموعه و داشتن میل به توسعه همیشگی از سوی تک تک افراد باشگاه است. زنده باد پرسپولیس بزرگ!