مرد تنها

یه مرد بود یه مرد
شب با تابوت سیاه
نشست توی چشمهاش
خاموش شد ستاره
افتاد روی خاک
سایه ش هم نمیموند
هرگز پشت سرش
غمگین بود و خسته
تنهای تنها
با لبهای تشنه
به عکس یک چشمه
نرسید تا ببینه
قطره قطره آب
"شهريار قنبري"
نمي دانم كدامين جمله صحيح است؟
مرد ها تنها هستند
و يا
تنهائي براي مرد است
..
شايد هر دو درست باشند . مرد تنها در مستطيل سبز بي گمان دروازه بانها هستند. مردي كه بايد لباسي متفاوت بقيه اعضاي تيم بپوشد دستكش به دست كند و مي تواند در محوطه جريمه توپ را با دست بگيرد اما تنهائي  مختص دروازه بانها  تنها قصه حجازي نبود.حكايت ناصر خان حجازي دومين دروازه بان قرن آسيا به زعم كنفدراسيون آسيا كه اگر خود زني هاي جماعت مديران خارجي فوتبال ما يعني آنهائي كه بدون اجازه ورزش را حياط خلوت فعاليتهاي سياسي و شهرت خود  كرده بودند و با طرح هاي نا متعارفي چون طرح ٢٧ ساله ها ناصر خان حجازي را از دروازه تيم ملي دور نمي كردند ناصر خان حجازي گلر اول قرن آسيا بي گمان مي شد.

فرصتي داشتم كه با ناصر خان حجازي از نزديك آشنا شوم در روزگاراني كه به همراه يار وفادارش اصغر داداش ( اصغر حاجيلو) هدايت ذوب آهن اصفهان را بر عهده داشتند . آن روزها مي ديدم كه چقدر عاشق فوتبال است .ناصر خان  بزرگمرد آبي هاي تهران بود اما يك رنگي  فوتبالي اش دليل نمي شد يك رنگي دل نداشته باشد و همه رنگهاي فوتبال اعم از قرمزهاي رقيب و زردهاي  و سبزهاي اصفهاني كه مربي آنها نيز شد و ديگر تيمها خداي ناكرده به او بي احترامي كنند و به واقع دوستش داشتند. براي عاشقان قديمي فوتبال او دروازه باني  بي همتا در قفس توري تيم ايران زمين بود. شاهكارهايش بي شمار است . بازي هايي كه در مقابل دو كره شمالي و جنوبي و استراليا  در آسيا و اسكاتلند و هلند و پرو كه اين آخري را با كتف مصدوم در جام جهاني آرژانين و بازي در براير شوروي و لهستان در المپيك مونترال و ....

ناصر حجازي مرد تنها بود زيرا گردن خم نمي كرد و حرفهايش را براحتي مي زد و شايد دليل تنهائي هاي بي شمارش در زندگي ورزشي اين بود. حجازي چون برف قطره قطره آب شد ليك  خورشيدي بودن را نفي نكرد و چون همان شعري شد كه به نامش مشهور شد:

من آن گلبرگ مغرورم که می میرم ز بی آبی ولی با خفت و خواری پی شبنم نمی گردم»

خواري نخواستن تاوان دارد و آن چيزي جز بي مهري و تنهائي نيست اما گرانبها است. مرد ها تنها باشند و تنهائي مختص مردانه زيستن باشد كه حكايت حجازي نازنين است . يادشان مانا